شبکه های کامپیوتری

مقایسه پروتکل‌های OSPF و EIGRP

مقایسه پروتکل‌های OSPF و EIGRP

در شبکه‌های سازمانی و بزرگ، انتخاب پروتکل مسیریابی مناسب اهمیت زیادی دارد. وقتی تعداد روترها، VLANها، Subnetها و مسیرهای ارتباطی افزایش پیدا می‌کند، استفاده از Static Route به‌تنهایی دیگر روش مناسبی برای مدیریت Routing نیست و پروتکل‌های Dynamic Routing وارد میدان می‌شوند.

دو پروتکل مهمی که در شبکه‌های مبتنی بر تجهیزات Cisco زیاد با آن‌ها مواجه می‌شویم، OSPF و EIGRP هستند.

هر دو پروتکل برای پیدا کردن مسیرهای مناسب، واکنش به تغییرات شبکه و به‌روزرسانی Routing Table استفاده می‌شوند؛ اما معماری، الگوریتم، Metric، نحوه همگرایی و طراحی شبکه در آن‌ها متفاوت است.

در این مقاله OSPF و EIGRP را از پایه بررسی می‌کنیم و در پایان تفاوت‌های آن‌ها را کنار هم قرار می‌دهیم.


OSPF چیست؟

OSPF مخفف:

Open Shortest Path First

است.

OSPF یک پروتکل Link-State IGP است که برای مسیریابی داخل یک Autonomous System طراحی شده است.

در OSPF، روترها اطلاعات مربوط به وضعیت لینک‌ها و همسایه‌های خود را با استفاده از LSAها به اشتراک می‌گذارند. این اطلاعات در Link-State Database یا LSDB ذخیره می‌شود و سپس هر روتر با استفاده از الگوریتم SPF یا Shortest Path First مسیرهای مناسب را محاسبه می‌کند.

یکی از ویژگی‌های مهم OSPF، امکان تقسیم شبکه به Areaهای مختلف است که در شبکه‌های بزرگ به کاهش دامنه انتشار اطلاعات Routing کمک می‌کند.


EIGRP چیست؟

EIGRP مخفف:

Enhanced Interior Gateway Routing Protocol

است.

EIGRP یک پروتکل Dynamic Routing است که توسط Cisco توسعه داده شده و بر پایه فناوری Distance Vector و الگوریتم DUAL کار می‌کند. RFC 7868 نیز معماری EIGRP را به‌عنوان یک پروتکل مبتنی بر Distance Vector و DUAL مستند کرده است.

EIGRP اطلاعات همسایه‌ها و مسیرهای شناخته‌شده را نگهداری می‌کند و DUAL برای انتخاب مسیرهای Loop-Free و تعیین مسیر اصلی و مسیرهای جایگزین مورد استفاده قرار می‌گیرد.

یکی از مفاهیم بسیار مهم EIGRP، Feasible Successor است؛ یعنی مسیری جایگزین که شرایط لازم برای استفاده به‌عنوان مسیر بدون Loop را دارد. در صورت از دست رفتن مسیر اصلی، اگر Feasible Successor موجود باشد، EIGRP می‌تواند بدون انجام یک محاسبه کامل جدید از آن استفاده کند.


تفاوت اصلی OSPF و EIGRP در یک نگاه

ویژگی OSPF EIGRP
نام کامل Open Shortest Path First Enhanced Interior Gateway Routing Protocol
نوع کلی Link-State Distance Vector / Advanced Distance Vector
الگوریتم اصلی SPF / Dijkstra DUAL
Metric Cost Composite Metric
طراحی Hierarchical با Area بدون مفهوم Area مشابه OSPF
LSDB دارد ندارد؛ Topology Table دارد
Neighbor Table دارد دارد
پشتیبانی از IPv6 OSPFv3 EIGRP for IPv6
مناسب شبکه‌های بزرگ بله بله
Multi-Vendor بسیار مناسب محدودتر از OSPF
وابستگی تاریخی به Cisco کمتر بیشتر
مفهوم Feasible Successor ندارد دارد
Area 0 دارد ندارد
Route Summarization پشتیبانی می‌شود پشتیبانی می‌شود

نکته مهم این است که این جدول یک مقایسه معماری است؛ جزئیات قابلیت‌ها بسته به پلتفرم و نسخه نرم‌افزار می‌تواند متفاوت باشد.


OSPF چگونه کار می‌کند؟

برای درک OSPF فرض کنید سه روتر داریم:

R1 -------- R2 -------- R3
 \                      /
  -------- R4 ----------

هر روتر وضعیت لینک‌ها و همسایه‌های خود را می‌شناسد.

روترها این اطلاعات را از طریق LSAها در اختیار یکدیگر قرار می‌دهند. در یک Area، روترها یک تصویر مشترک از توپولوژی آن Area ایجاد می‌کنند و سپس با اجرای SPF، بهترین مسیر را محاسبه می‌کنند.

اگر یکی از لینک‌ها قطع شود، اطلاعات جدید در شبکه منتشر می‌شود و روترها محاسبات لازم را برای پیدا کردن مسیر جدید انجام می‌دهند.


OSPF و مفهوم Area

یکی از مهم‌ترین قابلیت‌های OSPF، Area است.

در یک شبکه بسیار بزرگ، اگر تمام روترها اطلاعات کامل توپولوژی کل شبکه را در یک محدوده واحد نگهداری کنند، حجم اطلاعات و پردازش افزایش پیدا می‌کند.

OSPF می‌تواند شبکه را به چند Area تقسیم کند.

معمولاً:

Area 0 = Backbone Area

است.

سایر Areaها در طراحی استاندارد OSPF باید به Backbone متصل باشند؛ این اتصال می‌تواند در شرایط خاص با Virtual Link نیز برقرار شود.

برای مثال:

             Area 10
                |
                |
Area 20 ---- Area 0 ---- Area 30
                |
                |
             Area 40

این ساختار باعث می‌شود طراحی شبکه سلسله‌مراتبی‌تر شود.


LSDB در OSPF چیست؟

LSDB یا Link-State Database یکی از مفاهیم اصلی OSPF است.

روترهای یک Area اطلاعات Link-State را دریافت و در LSDB ذخیره می‌کنند.

در حالت استاندارد، روترهای همان Area باید یک دید یکسان از LSDB آن Area داشته باشند.

سپس روتر از این اطلاعات برای ساختن درخت کوتاه‌ترین مسیر استفاده می‌کند.

به همین دلیل OSPF را یک پروتکل Link-State می‌نامیم.


OSPF از چه Metric استفاده می‌کند؟

OSPF برای انتخاب مسیر از Metricای به نام Cost استفاده می‌کند.

Cost به مشخصات لینک و تنظیمات Interface وابسته است و در طراحی‌های معمول، Bandwidth یکی از عوامل مهم تعیین آن است. Cisco نیز در مستندات OSPF، Cost را Metric مورد استفاده برای انتخاب مسیر معرفی می‌کند.

برای مثال:

R1 ---- 10 ---- R2
 |
 |
 20
 |
R3

اگر مسیر R1 → R2 هزینه 10 داشته باشد و مسیر R1 → R3 هزینه 20، OSPF بر اساس Metric خود مسیر مناسب را انتخاب می‌کند.

بنابراین در OSPF صرفاً تعداد Hopها ملاک اصلی نیست.


EIGRP چگونه کار می‌کند؟

EIGRP ابتدا همسایه‌ها را شناسایی می‌کند و اطلاعات مربوط به مسیرهای مختلف را در Topology Table نگهداری می‌کند.

سپس الگوریتم DUAL این مسیرها را بررسی می‌کند.

در EIGRP دو مفهوم مهم داریم:

Successor

مسیر یا همسایه‌ای که در حال حاضر به‌عنوان بهترین مسیر برای مقصد انتخاب شده است.

Feasible Successor

مسیر جایگزینی که شرایط لازم را برای Loop-Free بودن دارد و می‌تواند در صورت از دست رفتن مسیر اصلی مورد استفاده قرار گیرد.

این یکی از ویژگی‌های مهم معماری EIGRP است.


DUAL چیست؟

DUAL مخفف:

Diffusing Update Algorithm

است.

این الگوریتم مسئول تصمیم‌گیری درباره مسیرها در EIGRP است.

DUAL مسیرهای مختلف را بررسی می‌کند و سعی می‌کند مسیرهایی Loop-Free انتخاب کند.

اگر یک Feasible Successor از قبل وجود داشته باشد، EIGRP می‌تواند در صورت خرابی مسیر اصلی از آن استفاده کند و نیازی به انجام یک محاسبه مجدد گسترده برای همان مقصد نداشته باشد. (Cisco)

این موضوع یکی از دلایل مهم طراحی EIGRP برای Convergence سریع است.


Metric در EIGRP

EIGRP برخلاف OSPF از یک Composite Metric استفاده می‌کند.

در محاسبه کلاسیک Metric، پارامترهایی مانند:

  • Bandwidth
  • Delay
  • Reliability
  • Load

در طراحی Metric مطرح هستند؛ اما در حالت پیش‌فرض Cisco، Bandwidth و Delay نقش اصلی را در محاسبه Metric دارند.

Cisco در مستندات IOS توضیح می‌دهد که Metric پیش‌فرض EIGRP بر اساس Bandwidth و Delay محاسبه می‌شود و K-values می‌توانند نحوه وزن‌دهی Metric را تغییر دهند.

به همین دلیل EIGRP در مقایسه با پروتکل‌هایی که عمدتاً بر تعداد Hop تکیه می‌کنند، اطلاعات بیشتری درباره ویژگی مسیر در Metric خود لحاظ می‌کند.


OSPF و EIGRP از نظر Convergence

Convergence یعنی مدت و فرآیندی که شبکه پس از تغییر توپولوژی برای رسیدن به وضعیت Routing جدید نیاز دارد.

مثلاً:

R1 -------- R2 -------- R3

اگر لینک:

R2 -------- R3

قطع شود، پروتکل Routing باید متوجه تغییر شود و مسیر جدیدی پیدا کند.

هر دو OSPF و EIGRP برای واکنش به تغییرات شبکه طراحی شده‌اند.

در EIGRP، وجود Feasible Successor می‌تواند باعث شود مسیر جایگزین بدون انجام محاسبه مجدد گسترده استفاده شود.

در OSPF، تغییر Link-State باعث انتشار اطلاعات مربوط به تغییر و اجرای محاسبات SPF در روترهای مرتبط می‌شود.

بنابراین نباید فقط با یک جمله ساده گفت «یکی همیشه سریع‌تر است». سرعت واقعی Convergence به توپولوژی، اندازه شبکه، تنظیمات، تعداد Prefixها، وضعیت CPU و پارامترهای دیگر بستگی دارد.


OSPF یا EIGRP از نظر Scalability

هر دو پروتکل می‌توانند در شبکه‌های بزرگ استفاده شوند، اما روش Scale کردن آن‌ها متفاوت است.

OSPF

OSPF از ابتدا با مفهوم Hierarchical Design و Areaها طراحی شده است.

مثلاً:

          Area 10
             |
             |
Area 20 --- Area 0 --- Area 30
             |
             |
          Area 40

این ساختار به مدیر شبکه اجازه می‌دهد دامنه اطلاعات Link-State را کنترل کند. Cisco نیز Areaها را یکی از روش‌های کاهش دامنه انتشار Route Information و اندازه Database معرفی می‌کند. (Cisco)

EIGRP

EIGRP به جای Areaهای OSPF از مکانیزم‌هایی مانند:

  • Summarization
  • Filtering
  • Feasible Successor
  • Query Control

برای مدیریت توپولوژی و دامنه محاسبات استفاده می‌کند.

RFC 7868 توضیح می‌دهد که EIGRP می‌تواند با Aggregation و Filtering دامنه برخی محاسبات را کنترل کند.


تفاوت OSPF و EIGRP در Multi-Vendor بودن

این قسمت در طراحی شبکه‌های واقعی بسیار مهم است.

OSPF یک استاندارد باز و بسیار گسترده است و توسط تجهیزات برندهای مختلف پشتیبانی می‌شود.

بنابراین اگر شبکه‌ای داشته باشیم که در آن:

  • Cisco
  • Juniper
  • MikroTik
  • Huawei
  • Arista
  • و سایر تجهیزات

وجود داشته باشند، OSPF معمولاً گزینه‌ای مناسب برای ایجاد یک پروتکل Routing مشترک بین آن‌هاست؛ البته پشتیبانی دقیق قابلیت‌ها باید بررسی شود.

در مقابل، EIGRP از نظر تاریخی به اکوسیستم Cisco وابستگی بیشتری داشته است. مشخصات EIGRP در RFC 7868 منتشر شده، اما آن RFC یک Informational RFC است و استاندارد Internet Standards Track محسوب نمی‌شود.

به همین دلیل OSPF معمولاً انتخاب رایج‌تری برای محیط‌های کاملاً Multi-Vendor است.


Administrative Distance در OSPF و EIGRP

یکی از نکات مهم در Cisco این است که Administrative Distance یا AD با Metric پروتکل تفاوت دارد.

AD برای انتخاب منبع Route زمانی استفاده می‌شود که یک Prefix از چند Routing Source مختلف یاد گرفته شده باشد.

در Cisco به‌صورت پیش‌فرض:

Internal EIGRP = 90

OSPF = 110

است. بنابراین اگر یک Prefix یکسان از هر دو پروتکل دریافت شود و سایر شرایط برابر باشند، Cisco به‌طور پیش‌فرض Route داخلی EIGRP را به دلیل AD پایین‌تر انتخاب می‌کند. (Cisco)

اما این موضوع به این معنی نیست که:

EIGRP Metric از OSPF Metric بهتر است.

این دو Metric اصلاً قابل مقایسه مستقیم نیستند.

AD فقط برای مقایسه منابع مختلف Routing در همان روتر استفاده می‌شود، در حالی که Metric داخل خود پروتکل برای انتخاب مسیرهای آن پروتکل استفاده می‌شود.


آیا می‌توان OSPF و EIGRP را همزمان استفاده کرد؟

بله.

در یک شبکه Cisco می‌توان چند Routing Protocol را همزمان فعال کرد.

برای مثال:

          OSPF
           |
R1 ---------------- R2
           |
         EIGRP

یا می‌توان در بخش‌های مختلف شبکه از پروتکل‌های متفاوت استفاده کرد.

در چنین سناریویی موضوع Redistribution اهمیت زیادی پیدا می‌کند.

مثلاً:

OSPF Network
     |
     |
Redistribution
     |
     |
EIGRP Network

در این حالت Routeهای یک پروتکل باید به پروتکل دیگر معرفی شوند.

البته Redistribution اگر بدون طراحی مناسب انجام شود می‌تواند باعث ایجاد مشکلاتی مانند:

  • Routing Loop
  • Route Feedback
  • مسیرهای غیرقابل پیش‌بینی
  • افزایش پیچیدگی Troubleshooting

شود.


تفاوت Routing Table و Topology Table

در OSPF معمولاً با مفاهیمی مانند:

Neighbor Table

LSDB

Routing Table

سر و کار داریم.

در EIGRP نیز:

Neighbor Table

Topology Table

Routing Table

اهمیت دارند.

برای مثال:

EIGRP

Neighbor Table
       ↓
Topology Table
       ↓
DUAL
       ↓
Routing Table

در OSPF:

Neighbor Information
       ↓
LSA
       ↓
LSDB
       ↓
SPF / Dijkstra
       ↓
Routing Table

این دو دیاگرام تفاوت معماری دو پروتکل را به شکل ساده نشان می‌دهند.


OSPF و EIGRP در شبکه‌های Enterprise

هر دو پروتکل می‌توانند در شبکه‌های Enterprise استفاده شوند.

OSPF به دلیل:

  • Multi-Vendor بودن
  • طراحی Hierarchical
  • Area
  • استاندارد بودن

در بسیاری از شبکه‌های سازمانی انتخاب رایجی است.

EIGRP نیز در محیط‌های Cisco می‌تواند قابلیت‌هایی مانند:

  • DUAL
  • Feasible Successor
  • Composite Metric
  • Summarization
  • Convergence مناسب

را ارائه کند.

انتخاب بین این دو باید بر اساس معماری شبکه، تجهیزات موجود، مهارت تیم شبکه، نیازهای Routing و سیاست‌های طراحی انجام شود.


OSPF و EIGRP در CCNA و CCNP

اگر در حال یادگیری Cisco هستید، شناخت هر دو پروتکل بسیار مهم است.

در مباحث Routing باید مفاهیمی مانند این موارد را به‌خوبی یاد بگیرید:

OSPF

  • Neighbor
  • Router ID
  • Area
  • Area 0
  • LSA
  • LSDB
  • SPF
  • Cost
  • DR / BDR
  • OSPF Authentication
  • Route Summarization
  • OSPFv3

EIGRP

  • Neighbor
  • AS
  • Topology Table
  • Successor
  • Feasible Successor
  • Feasible Distance
  • Reported Distance
  • DUAL
  • Metric
  • K-values
  • Summarization
  • EIGRP for IPv6
  • Redistribution

این مفاهیم پایه‌ای هستند که در طراحی و Troubleshooting شبکه بسیار کاربرد دارند.


یک سناریوی ساده برای درک تفاوت

فرض کنید یک شرکت سه روتر دارد:

             R2
            /  \
           /    \
          R1----R3

بین R1 و R3 دو مسیر مختلف وجود دارد.

در OSPF، روترها اطلاعات Link-State را مبادله کرده و با استفاده از LSDB و SPF مسیرها را محاسبه می‌کنند.

در EIGRP، روترها اطلاعات مسیر را از همسایه‌ها دریافت کرده و DUAL بهترین مسیر و مسیرهای Loop-Free جایگزین را مشخص می‌کند.

اگر مسیر اصلی قطع شود:

OSPF: اطلاعات تغییر Link-State منتشر می‌شود و SPF محاسبه می‌شود.

EIGRP: اگر Feasible Successor مناسب از قبل وجود داشته باشد، می‌تواند از آن مسیر استفاده کند.


تفاوت OSPF و EIGRP از نظر طراحی

یکی از مهم‌ترین تفاوت‌ها در نوع نگاه این دو پروتکل به توپولوژی است.

OSPF

بیشتر بر روی شناخت توپولوژی و Link-State Database تمرکز دارد.

Topology
   ↓
LSA
   ↓
LSDB
   ↓
SPF
   ↓
Best Route

EIGRP

بیشتر بر روی Neighbor، Topology Table و DUAL تمرکز دارد.

Neighbors
   ↓
Topology Table
   ↓
DUAL
   ↓
Successor
   ↓
Routing Table

جدول مقایسه کامل OSPF و EIGRP

ویژگی OSPF EIGRP
نوع پروتکل Link-State Distance Vector / Advanced Distance Vector
الگوریتم SPF / Dijkstra DUAL
Metric Cost Composite Metric
LSDB دارد ندارد
Topology Table به شکل LSDB دارد
Neighbor Table دارد دارد
Area دارد ندارد
Area 0 دارد ندارد
Hierarchical Design بسیار مهم رویکرد متفاوت
Feasible Successor ندارد دارد
Summarization دارد دارد
IPv6 OSPFv3 EIGRP for IPv6
Multi-Vendor گسترده محدودتر
وابستگی به Cisco کمتر بیشتر
Dynamic Routing ✅ ✅
مناسب Enterprise ✅ ✅
DUAL ❌ ✅
SPF ✅ ❌
LSA ✅ ❌
Cost ✅ ❌
Composite Metric ❌ ✅
Default AD در Cisco 110 90 داخلی
Query Mechanism ❌ ✅

مقادیر AD فوق، مقادیر پیش‌فرض Cisco هستند و قابل تغییرند.


OSPF و EIGRP؛ کدام را انتخاب کنیم؟

به‌جای اینکه یک پاسخ ثابت برای همه شبکه‌ها داشته باشیم، باید شرایط شبکه را بررسی کنیم.

اگر شبکه:

  • چندبرندی است،
  • به طراحی استاندارد و قابل‌حمل نیاز دارد،
  • تعداد زیادی Area دارد،
  • یا قرار است با تجهیزات Vendorهای مختلف کار کند،

ویژگی‌های OSPF اهمیت زیادی پیدا می‌کنند.

اگر محیط عمدتاً Cisco است و تیم شبکه با EIGRP و DUAL کار می‌کند، معماری EIGRP نیز می‌تواند گزینه‌ای برای طراحی Routing باشد.

بنابراین تصمیم باید بر اساس توپولوژی، تجهیزات، نیازهای فنی، قابلیت‌های نرم‌افزاری، مهارت تیم و سیاست طراحی شبکه گرفته شود.


جمع‌بندی نهایی مقایسه پروتکل‌های OSPF و EIGRP

OSPF و EIGRP هر دو پروتکل‌های Dynamic Routing هستند، اما روش کار آن‌ها متفاوت است.

OSPF یک پروتکل Link-State است که با LSA و LSDB اطلاعات توپولوژی را جمع‌آوری کرده و با الگوریتم SPF بهترین مسیر را محاسبه می‌کند. امکان تقسیم شبکه به Areaهای مختلف نیز یکی از ویژگی‌های مهم OSPF است.

EIGRP بر پایه Distance Vector و الگوریتم DUAL کار می‌کند و با استفاده از مفاهیمی مانند Successor، Feasible Successor، Feasible Distance و Reported Distance مسیرهای Loop-Free را مدیریت می‌کند.

اگر بخواهیم خیلی خلاصه تفاوت را به خاطر بسپاریم:

OSPF = Link-State + LSA + LSDB + SPF + Area

EIGRP = DUAL + Topology Table + Successor + Feasible Successor + Composite Metric

و یک نکته بسیار مهم در شبکه‌های Cisco:

OSPF و EIGRP را نمی‌توان صرفاً با گفتن «کدام بهتر است» مقایسه کرد؛ معیار درست، نیاز و معماری شبکه است.

برای طراحی واقعی، باید علاوه بر نوع پروتکل، مواردی مانند Scalability، Multi-Vendor بودن، Summarization، Convergence، Redistribution، تعداد Prefixها و ساختار توپولوژی نیز بررسی شوند.مقایسه پروتکل‌های OSPF و EIGRP

برای مشاهده محصولات دیگر سایت ما اینجا کلیک کنید.

برای مشاهده محصولات متنوع تر به سایت NKTECH مراجعه نمایید.

برای مشاهده محصولات برند LAFAND به سایت لافند مراجعه نمایید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *